İbn Haldun’un Hayatına Dair

En son güncellendiği tarih: Mar 26

İsmael ADI DER Kİ;

Eski ve soylu bir ailenin çocuğu olan Abdurrahman İbni Haldun 27 Mayıs 1332 tarihinde Tunus’ta doğdu. Gençlik yıllarında dönemin ünlü hocalarından hadis, fıkıh, tefsir, akaid, mantık, felsefe, matematik, tabiat bilimleri, dil bilimleri, şiir ile edebiyat dersleri almıştır.


İbni Haldun’u tahsil hayatından uzaklaştıran ve hayatı boyunca üzerinde etkili olan iki önemli hadiseden ilki; 18 yaşında iken, babasını veba hastalığı dolayısıyla kaybetmesi (1349), ikincisi ise vebadan kurtulan alimlerin Tunus’tan Mağrib’e göç etmesidir. İbni Haldun, yüksek memuriyetlerde bulunarak, bir süre Tunus’ta idari görevlerde bulunduktan sonra, 1352’de Batı’ya seyahat etti ve bir müddet Becaye sultanlığını idare etti. Fas hanedanının bütün Mağrıb’ı ele geçirmesi üzerine önce Fas’a, sonra da 1362’de Gırnata’ya gitmiştir. Bu dönem içinde Fas ve Becaye’ye yeniden çağrılarak, sarayda yüksek görevlerde bulundu. 20 yıldan fazla süren mücadeleden sonra (Tunus’ta), “İbni Haldun öğrendiklerini, siyasi tecrübelerini ve idari görüşlerini ortaya koyabileceği inziva dönemine girmiştir. Bu dönemde “Kitabu’l İber” adındaki tarih kitabını yazmaya başlayarak 1377’de bu kitaba “giriş” olarak düşündüğü “Mukaddime” adlı eserini yazmıştır. Yaşamının son döneminde (1384) Mısır’a çağrılmıştır. Bu dönemde, Kahire’de müderris olarak ders vermiş ve kadılık yapmıştır. Mısır sultanıyla birlikte bir sefere de katılan düşünür, Şam’da Timur’la fikir alışverişinde bulunmuş ve 16 Mart 1406’da Kahire’de vefat etmiştir (candan, 2007).

KAYNAKÇA:

Candan, N. (2007). İbni Haldun’un Gözüyle Kamu Maliyesi Yaklaşımı. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 14(2), 235-245.