MÜLTECİ ÇOCUĞUM

Berrin ÇOBAN Der Ki;

Yaşamın zorluklarını sırtıma almış yürüyorum...

Bilmediğim, görmediğim yerlere...

Elimde tek bir oyuncağım yok.

Çünkü oyuncağımı saklayacak yerim yok...

Annemin elini sımsıkı tutuyorum.

Çünkü; tutunacak başka hiçbir şeyim yok...

Önümüzde uzunca bir yol var.

Sonu nereye gidiyor, hiç bilmiyorum...

Yürüyoruz...Yürüyoruz...Aynı gökyüzünün altında.

Açım... Üşüyorum... Korkuyorum...

Ama kimse görmüyor beni.

Başka çocuklar görüyorum. Oynamak istiyorum.

Ama benden korkuyorlar, sevmiyorlar beni... 

'kimsin' diye soruyorlar,

MÜLTECİ BİR ÇOCUĞUM diyorum MÜLTECİ BİR ÇOCUK...

23 görüntüleme